PERSTEKST:
Opiniestuk: Onveiligheid in Ronse, het gevolg van bepaalde keuzes

De recente gebeurtenissen in Ronse doen de persoonlijke en partijgebonden emoties rond de onveiligheid hoog oplaaien. Open Vld Ronse treedt het standpunt van de nationale partijvoorzitter Alexander De Croo bij, en herhaalt en bevestigt haar reeds frequent gecommuniceerde constructieve lokale vaststellingen en aanbevelingen:

Citymarketingplan; een geïntegreerde aanpak om een stad te veranderen komt niet vanuit Brussel of Brakel

In 2009 werd op vraag van het stadsbestuur door een objectieve en professionele partij, het Bureau Nelson Inspires, een citymarketingplan opgemaakt. Dit plan, een momentopname gemaakt in 2008, die een duidelijke en objectieve analyse bevatte omtrent Ronse, bevatte ondermeer de ontegensprekelijke vaststelling dat er een onveiligheidsgevoel aanwezig is in Ronse. Open Vld Ronse uitte zijn bezorgdheid hierover in één van zijn 23 vragen over dit plan alsook de bezorgdheid dat dit geïntegreerd en structureel aangepakt diende te worden. Jammer genoeg werd deze terechte bezorgdheid in de wind geslagen en eerder gebanaliseerd.

Zo werd de analyse en aanbevelingen van het citymarketingsplan tot op heden quasi naast zich neergelegd, veeleer onder het excuse dat dit “toch al in de huidige beleidsplannen verwerkt zat”. Maar niettegenstaande dat, werd er wel vlijtig gewerkt aan een algemene opsmukbeurt van het imago van Ronse door allerhande loshangende activiteiten en projecten op touw te zetten, maar zonder de fundamentele problemen zoals vermeld in het CMP coherent en structureel aan te pakken. Het lijkt blijkbaar belangrijker om via evenementen het imago van Ronse naar de buitenwereld toe op te waarderen, in plaats van van binnenuit aan een nieuwe solide basis voor het nieuwe Ronse te werken. Dit kan door wat Nelson en Open VLD suggereerde, door o.a. werk te maken van directe tewerkstelling. Lees hier wel degelijk “onder andere”, want geen enkele actie staat los van het geheel; veiligheid, of het subjectief gevoel van veiligheid, bewerkstellig je inderdaad niet alleen met extra camera’s of meer blauw op straat. Hier treden we zeker al een eerste keer onze Burgemeester bij!

Het staat bijvoorbeeld vast dat jongeren voor Ronse een steeds groter wordende bevolkingsgroep betekenen, dat los van welke nationaliteit of afkomst dienen omarmd en gestuurd te worden op vlak van onderwijs, tewerkstelling, vrije tijd, integratie etc… Daarnaast moet men de realiteit onder ogen zien en durven op beleidsvlak bepaalde heilige huisjes intrappen rond deze sociaal demografische mix in Ronse, wat blijkbaar nog altijd voor sommigen taboe is . Al kunnen we in dit geval de moed en openheid van onze huidige burgemeester enorm waarderen, door een (straat)kat een kat te noemen. Op dit vlak is Ronse wel degelijk vrij “uniek”, indien we onze vergelijking laten opgaan door Ronse te “meten” met onze buursteden in de regio. Ook al spreken weerom sommigen dit tegen, de statistieken bestaan, en zelfs een gewone leek hoeft hiervoor niet lang op straat te lopen om dit te constateren, iets wat de researchers van Nelson tevens concludeerden. Maar verandering gaat ons inziens eerder vanuit Ronse, en niet Brussel of Brakel moeten komen, en intens aangestuurd worden door de politieke partijen die deze verantwoordelijkheid willen opnemen. Om in terminologie van bepaalde opiniestukken van lokale politici te blijven, stop met te schieten op bijvoorbeeld Mevr. Turtelboom, zonder de opinie, inbreng en gesuggereerde aanpak te communiceren van bijvoorbeeld onze lokaal aangestelde Schepen voor Integratie. Welk signaal wordt er vanuit deze aangestelde Schepen naar de beleidsmakers in Brussel gestuurd, laat staan naar de Ronsenaar?

Dus net zoals onze Nationale Voorzitter het stelde, suggereerde Open VLD Ronse in 2009 dat je zelf actief op zoek moet gaan naar Steden die Socio-demografisch vrij gelijkaardig zijn, om eventuele oplossingen te vinden en Ronse niet verder vergelijken met andere steden in de directe omgeving. Zowel Ronse als die gelijkaardige steden met a-typische problemen pak je niet aan met generieke oplossingen maar ook met a-typische oplossingen. Vergelijk dus de overlast in Ronse niet met de recente vechtpartijen in Brakel. Dit is de gevolgen gaan vergelijken, maar tevens de oorzaken gaan generaliseren, daar waar deze echter van een totaal andere aard en frequentie zijn.(en terloops, ging het hier niet over jongeren uit Ronse die in Brakel op “uitstap” waren?)

Wie na 5 jaar niet horen wil, moet voelen: tolerantie of een andere aanpak?

Dit actief op zoek gaan resulteerde dat Open VLD Ronse in November 2010 een debat organiseerde met als thema“Veiligheid in Ronse, een zaak van en voor iedereen”. Panelleden waren relevante experten uit justitie en centrumbeleid van het soort “a-typische” centrumsteden in een niet-metropool regio. Terug waren wij enorm verheugd dat onze Burgemeester de uitnodiging aannam om zijn standpunt kracht bij te zetten, genuanceerd en sereen te debatteren met ervaringsdeskundigen en “gelijkaardige” praktijken aan aanpak te delen. Tijdens dat congres werd uitvoerig gedialogeerd over onderwerpen zoals hangjongeren, overlast, drugs en vandalisme. Daaruit bleek duidelijk dat Ronse kiest voor een tolerant beleid ipv een repressief beleid, een beleidskeuze die aan de oorzaak ligt dat vandaag alles geëscaleerd is in de mate zoals we allen onderhand al weten.

Open Vld wil echter een andere aanpak. Als men de grenzen overtreedt dan zal men daar ook de gevolgen voor dragen. Concreet zijn wij grote voorstander van het Nero-project zoals in Lokeren en Mechelen waarbij jongeren samen met hun ouders geresponsabiliseerd worden voor hun daden. Bij het plegen van de daden wordt de jongere met combi naar huis gebracht en dan krijgen de ouders de keuze, ofwel betalen ze een fikse boete, ofwel stappen ze samen met zoon- of dochterlief in een begeleidingstraject, hieronder wordt verstaan verplicht oudercontacten, inschrijven en deelname van de jongere aan vrijetijdsbestedingen, er wordt een avondklok ingesteld etc. Deze procedure vraagt geen tussenkomst van het gerecht en Ronse controleert of de afspraken nagekomen worden. Uiteraard vraagt zo’n aanpak niet alleen een nieuwe korpschef, maar vooral middelen. En om deze middelen vrij te maken, zullen echter keuzes moeten gemaakt worden.

Want één ding is zeker, keuzes zullen gemaakt moeten worden als we een duurzame en veilige toekomst willen garanderen voor de komende generaties in Ronse. Zoals eerder vermeld, dit onderwerp is slecht één in een geheel van beleidskeuzes die voor een échte ommekeer in deze situatie kunnen zorgen. En Open VLD Ronse is bereid om mee te helpen aan deze ommekeer, nu het nog mogelijk is.

Terloops een laatste advies; het aanstellen van een Citymarketingmanager zou niet enkel ervoor gezorgd hebben voor een goede synchronisatie van alle elementen die binnen en buiten Ronse efficient aan een duurzaam imago gebouwd zouden hebben. Tevens zou dit tot een pro-actief PR en communicatiebeleid geleid hebben, dat wellicht ook deze “mediastorm” zou gekanaliseerd, gecontroleerd en beperkt hebben. Maar ja, nog zo één van de zovele aanbevelingen die niet gerealiseerd werden door het besteden van de budgetten aan druppels op een oververhitte plaat.